กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 224 สวีจื้อเจี๋ย
ตอนเช้าวันถัดมา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเบา ๆ อันเสี่ยวไห่ก้มดูนาฬิกา พอดีเก้าโมงตรงเป๊ะ
“หรือว่าจะเป็นน้องชายของสวีเทียนโย่วหรอกเหรอเนี่ย?” อันเสี่ยวไห่ดีดตัวลุกขึ้นจากโซฟา ในขณะที่ต่อมเผือกในใจกำลังลุกโชน
พอเปิดประตูออกไป ทั้งคนที่ยืนอยู่ข้างนอกและข้างในต่างก็ชะงักไปพร้อม ๆ กัน
ประตูเปิดออก คนทั้งสองที่อยู่ในและนอกประตูต่างชะงักไปพร้อมกัน ข้างนอกมีหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งยืนอยู่ อายุราว ๆ ยี่สิบต้น ๆ ตัวสูงโปร่ง หน้าตาดูละม้ายคล้ายกับสวีเทียนโย่วอยู่บ้าง การแต่งตัวเนี้ยบเรียบร้อยแต่ดูเรียบขรึม แค่ยืนท่าทางก็รู้เลยว่าเป็นคนมีระเบียบวินัยสุด ๆ สีหน้ามีความเขินอายปะปนกับความประหม่า
นี่คือน้องชายของสวีเทียนโย่วจริงเหรอเนี่ย? อันเสี่ยวไห่ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลยจริง ๆ
“สวัสดีครับ คุณคือคุณเฉินใช่ไหมครับ? ผมสวีจื้อเจี๋ย พี่ชายส่งผมให้เอาของมาส่งให้คุณครับ”
สวีจื้อเจี๋ยดูท่าทางลุกลี้ลุกลน พูดไปก็ยื่นมือขวาออกมา อันเสี่ยวไห่เลยยื่นมือไปจับทักทายด้วย
“ใช่แล้ว ฉันนี่แหละเฉินเหมากาน เชิญเข้ามาข้างในก่อนสิ” อันเสี่ยวไห่ยิ้มบาง ๆ แล้วก้าวหลบทางให้
สวีจื้อเจี๋ย...