กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 206 หาข้ออ้างยากชะมัด
“เสี่ยวไห่ พวกเราควรทำยังไงต่อไปดีล่ะ?”
เช้าตรู่ของวันถัดมา อันเสี่ยวไห่พาหลินเสวียนเอ๋อร์มากินมื้อเช้าที่ใต้โรงแรม พานจ้วงจ้วงกับคุนจีก็ตามมาด้วย
“ช่วงนี้ต่อไปอันตรายมาก ฉันต้องหาทางให้แม่ไปหลบข้างนอกสักพัก นายกับคุนจีก็ไปด้วยกันเถอะ แล้วก็เสวียนเอ๋อร์กับแม่ของเธอด้วย”
“แล้วนายล่ะ?”
“ฉันไปไม่ได้ ถ้าฉันออกจากเมืองเซินไห่ไปด้วย จะทำให้พวกที่จ้องอยู่ระแวงเอาได้ ฉันต้องอยู่ดูท่าทีของพวกมันที่นี่แหละ”
“ไม่ไป! ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น นายอยู่ไหนฉันก็จะอยู่ที่นั่น!” หลินเสวียนเอ๋อร์วางตะเกียบเสียงดัง แล้วทำปากยื่นใส่
“เสวียนเอ๋อร์ เชื่อฟังน่า แม่ของเธอและแม่ของฉันไม่เคยเดินทางไกลกันเท่าไหร่ ไม่มีคนคุ้นเคยคอยดูแลอยู่ข้าง ๆ พวกท่านไม่มีทางยอมไปหรอก”
“เชอะ!” หลินเสวียนเอ๋อร์ยิ่งยื่นปากหนักเข้าไปใหญ่