กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 192 ฉันตัดผมของฉันให้สั้นลง
หลินเสวียนเอ๋อร์เพิ่งจะก้าวเท้าเดินเข้าห้างสรรพสินค้าไป อันเสี่ยวไห่ก็พุ่งพรวดเข้าไปประชิดตัวเธอ คว้าแขนเธอแล้วรีบจูงเดินจ้ำอ้าวทะลุผ่านห้างออกไปทางประตูอีกฝั่ง และหายลับไปท่ามกลางฝูงชนที่เดินกันขวักไขว่อย่างรวดเร็ว
“เป็นอะไรไปเหรอเสี่ยวไห่?” หลินเสวียนเอ๋อร์เห็นสีหน้าของอันเสี่ยวไห่ดูไม่ค่อยสู้ดีนัก เลยเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
“ไม่มีอะไร มีคนแอบสะกดรอยตามเธอนั่นแหละ”
“สะกดรอยตามฉันเหรอ? ใครกัน?” หลินเสวียนเอ๋อร์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ
“แม่แท้ ๆ ของโจวเถี่ย”
“เป็นเธอนี่เอง แล้วเธอมาแอบสะกดรอยตามฉันทำไมเนี่ย?” แม้จะรู้ว่าสลัดหลุดรอดมาได้แล้ว แต่หลินเสวียนเอ๋อร์ก็ยังแอบตื่นตระหนกอยู่ไม่น้อย เธอกวาดสายตามองรอบ ๆ ตัวตามสัญชาตญาณ
“ไม่รู้เหมือนกัน แต่รับรองว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน”