เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 188 เพื่อเผ่าฮอร์ด
สามนาทีต่อมา อันเสี่ยวไห่ก็เสียใจจนไส้เขียว
ไม่น่าขึ้นมอเตอร์ไซค์ของอาหั่วเลย ช่างหัวขี่รถบ้าอะไรกัน นี่มันบินเรี่ยพื้นชัด ๆ! ถ้าเทียบกับอาหั่วแล้ว ของกัวฟางนั่นก็แค่เด็กเล่นขายของเลย!
แต่ว่านะ พอผ่านช่วงสิบนาทีแรกไปได้ เมื่ออันเสี่ยวไห่เริ่มคุ้นชินกับความเร็วระดับติดจรวดนี้ ความตึงเครียดก็ค่อย ๆ มลายหายไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่กลับเป็นความตื่นเต้นอย่างประหลาด
อาหั่วไม่เหมือนกัวฟาง ร่างกายของเขาเปรียบเสมือนกำแพงแข็งแกร่งที่คอยบังลมให้ด้านหน้า ทำให้รู้สึกปลอดภัยขึ้นเยอะ
ตลอดทางที่ผ่านมา อันเสี่ยวไห่ได้ยินเสียงไซเรนตำรวจดังขึ้นตั้งหลายครั้ง แต่ไม่นานก็ถูกทิ้งไว้ข้างหลังเสียไกลลิบในชั่วพริบตาที่ซิ่งผ่านไป
ไม่ว่าจะเรือไทฟูนหรือเรือเร็วลักลอบ เครื่องยนต์ทรงพลังพิเศษที่พวกมันใช้ล้วนเป็นของนำเข้าและมีราคาแพงลิบลิ่ว