เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 183 คำสั่งของโจวเหมิ่ง
อันเสี่ยวไห่เดินตามโจวเหมิ่งไปตั้งนาน จนกระทั่งเดินพ้นเขตหมู่บ้านอาผอเจี่ยวมาไกลโขแล้ว ถึงได้ถูกลากตัวขึ้นไปบนรถจี๊ปคันหนึ่ง
ฮ่าๆ สวัสดีครับ! อันเสี่ยวไห่เอ่ยปากทักทายคนขับรถจี๊ปที่นั่งอยู่ประจำเบาะคนขับ
รู้สึกกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย เพราะคนขับรถคนนี้ก็คือคนเดียวกับเมื่อคืนก่อนหน้านี้นั่นเอง
สวัสดี… คนขับรถมองหน้าอันเสี่ยวไห่สลับกับมองหน้าโจวเหมิ่ง แล้วสุดท้ายก็พยักหน้ารับ สีหน้าแววตาของเขาแสดงความประหลาดออกมาอย่างสุดซึ้ง
หัวหน้าหน่วย เรียกผมมาที่นี่มีธุระอะไรเหรอครับ? อันเสี่ยวไห่เอามือกำที่จับเปิดประตูรถเตรียมพร้อมไว้ ถ้าหากมีท่าทีไม่ชอบมาพากลเมื่อไหร่ เขาจะเปิดประตูโดดรถวิ่งหนีเอาตัวรอดทันที!
ธุระอะไรเหรอ? แกไอ้เด็กเวรนี่ ยังมีหน้ามากล้าถามฉันอีกเหรอวะ? แกปล่อยมือออกจากที่จับเดี๋ยวนี้เลยนะ! คิดว่าฉันจะจับแกวันนี้หรือไงเล่า?
งั้นก็ได้ครับ… อันเสี่ยวไห่ตัดสินใจปล่อยมือออกอย่างเด็ดขาด ดูท่าทางท่านหัวหน้าหน่วยใหญ่คนนี้อารมณ์น่าจะกำลังหงุดหงิดสุดขีด ช่วงนี้อย่าไปหาเรื่องกวนประสาทเขาจะดีที่สุด