ตอนที่ 170 ก้าวออกมา

ตอนที่ 170 ก้าวออกมา

มรสุมชีวิตที่โถมกระหน่ำซัดเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดก็ทำให้เฉินสุ่ยเฟินล้มป่วยลงจนได้

อันเสี่ยวไห่ตกใจแทบสิ้นสติ ช่วงนี้เขาจึงตัดสินใจโยนทุกอย่างทิ้งไปหมด นั่งเฝ้าไข้อยู่ข้างเตียงของเฉินสุ่ยเฟินตลอดเวลาไม่ห่างไปไหน

โชคดีที่เฉินสุ่ยเฟินไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่มีความเศร้าโศกเสียใจมากจนเกินไปแถมร่างกายยังอ่อนเพลียจากการตรากตรำพักผ่อนไม่พอ หลังจากนอนพักฟื้นรักษาตัวอยู่ครึ่งเดือนกว่า ร่างกายของเธอก็เริ่มกลับคืนสู่สภาพปกติทีละน้อย

โชคดีที่ช่วงเวลานี้มีหลินเสวียนเอ๋อร์ พานจ้วงจ้วง และคุนจี้คอยอยู่เป็นเพื่อนเคียงข้างอันเสี่ยวไห่มาโดยตลอด ซึ่งช่วยบรรเทาความวิตกกังวลในใจของเขาลงไปได้โข

ประสบการณ์ในครั้งนี้ทำให้อันเสี่ยวไห่ซาบซึ้งและเข้าใจอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นว่า ในอีกมิติเวลาหนึ่งนั้น ตอนที่เฉินสุ่ยเฟินต้องคอยเฝ้าดูแลปรนนิบัติเขาที่นอนป่วยเรื้อรังอยู่บนเตียง มันช่างเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากแสนสาหัสสักเพียงใดกันนะ

เมื่อตระหนักคิดได้เช่นนี้แล้ว อันเสี่ยวไห่จึงตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะยังไม่คิดสะระตะเรื่องอื่นใดทั้งสิ้น ขอเลือกปลีกตัวทุ่มเทเวลาพักอยู่ที่บ้านเพื่อคอยดูแลเอาใจใส่เฉินสุ่ยเฟิน และอยู่เป็นเพื่อนตากับยายให้เต็มที่