กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 168 เจิ้นหัวกับอวี้เจียว
ย่ากำลังจะไม่ไหวแล้ว!
สมองของอันเสี่ยวไห่หมุนคว้างเสียงดังวิ้งราวกับระเบิดตู้ม ความรู้สึกนี้มันคนละเรื่องกับการได้ยินข่าวการตายของอันเจ๋อหรานเลยแม้แต่น้อย!
บรรดาผู้สูงอายุทั้งสี่คนในบ้าน ย่าคือคนที่รักและตามใจอันเสี่ยวไห่มากที่สุด ทั้งยังเป็นคนที่ผูกพันกับเขามากที่สุดด้วย ในห้วงเวลาอีกมิติหนึ่ง ย่าก็คือคนแรกที่ทนรับความกระทบกระเทือนจิตใจไม่ไหวแล้วจากไปก่อนใคร
อันเสี่ยวไห่คิดมาตลอดว่าชาตินี้เขาจะสามารถเปลี่ยนแปลงจุดจบนี้ได้ แต่ไม่นึกเลยว่าโศกนาฏกรรมจะยังคงเกิดขึ้นอยู่ดี แถมในนาทีวิกฤตแบบนี้ ตัวเขากลับไม่อยู่ข้างกายย่าอีกต่างหาก!
“ไอ้บ้านอันเจ๋อหรานเอ๊ย!……” อันเสี่ยวไห่โกรธแค้นจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
ตอนนี้ไม่มีเวลามานั่งคิดเรื่องพวกนั้นแล้ว อันเสี่ยวไห่พุ่งพรวดวิ่งไปที่คิวรถแท็กซี่ โบกเรียกรถคันหนึ่งพร้อมกับยื่นเงินให้สามเท่าของค่าโดยสาร เร่งความเร็วเต็มที่เพื่อกลับบ้านให้เร็วที่สุด