ตอนที่ 166 เฉินเหมากาน

ตอนที่ 166 เฉินเหมากาน

พอมองเห็นหน้าตาของอันเสี่ยวไห่ชัดเจน ชายคนนั้นก็ถึงกับชะงักค้างไปวูบหนึ่งอย่างเห็นได้ชัด

อันเสี่ยวไห่อายุยังน้อยเกินไปจริงๆ

ชายคนนั้นส่งสัญญาณให้อันเสี่ยวไห่ลดกระจกรถลงเพื่อจะได้พูดคุยกันสะดวกๆ รอบนี้อันเสี่ยวไห่เกิดความระแวดระวังตัวขึ้นมา จึงเปิดกระจกรถลงแค่เพียงช่องเล็กๆ พอให้เสียงลอดผ่านไปได้เท่านั้น

เถ้าแก่รายนี้ ข้างหน้าคือหมู่บ้านกู่เจียงแล้ว คุณมาหาใครกันเนี่ย? หรือว่าขับรถหลงทางมาหรือเปล่า? ชายคนนั้นเอ่ยปากถาม เผยให้เห็นฟันสีน้ำตาลเข้มเต็มปาก คาดเดาว่าน่าจะเกิดจากการสูบบุหรี่จัด

ผมมาหาหัวหน้าสถานีโจวครับ อันเสี่ยวไห่ตอบออกไปตามความจริง

ตามประสาหมู่บ้านชนบททั่วไป ย่อมมีความหวาดระแวดระวังคนแปลกหน้าเป็นธรรมดา โดยเฉพาะหมู่บ้านหุบเขาขนาดเล็กในหุบเขาลึกแบบนี้ ชาวบ้านพบเจอคนแปลกหน้าย่อมต้องเดินเข้าไปไต่ถามเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว

โจวเหล่าเฉวียนก็คือหัวหน้าสถานีตำรวจประจำหมู่บ้านกู่เจียง

อ๋อ ที่แท้ก็มาหาหัวหน้าสถานีโจวนี่เอง แล้วมาหาเขาด้วยธุระอะไรล่ะเนี่ย?

ไม่มีธุระสำคัญอะไรหรอกครับ พอดีมีเรื่องส่วนตัวนิดหน่อย ลุงรู้จักหัวหน้าสถานีโจวหรือเปล่าครับ? อันเสี่ยวไห่เอ่ยปากถามพร้อมกับรอยยิ้ม แน่นอนว่าเขาไม่มีทางบอกความจริงกับคนผู้นี้หรอกว่าเขามาทำบัตรประชาชนตัวตนปลอม