ตอนที่ 164 ฉันเลือกคุณชายตระกูลใหญ่

ตอนที่ 164 ฉันเลือกคุณชายตระกูลใหญ่

สวีเทียนโย่วพ่นควันบุหรี่ออกมากลุ่มใหญ่ สายตาทอดมองไปยังอำเภอหลัวซานที่อยู่ไกลออกไป ซึ่งมีแสงไฟกะพริบระยิบระยับ ลมภูเขาพัดเอาเส้นผมของเขากระเซิงยุ่งเหยิงเล็กน้อย

รังซ่อนตัวของตาแก่เคราแพะอยู่ห่างจากตัวอำเภอออกมาพอสมควร ด้านหน้าของบ้านหลังนี้ติดถนนอำเภอ ด้านหลังเป็นป่าทึบ สะดวกทั้งต่อการเคลื่อนพลและหลบหนี แต่ทว่าเวลานี้ รังซ่อนตัวแห่งนี้ถูกรถยนต์คันเล็กๆ กว่า 20 คันปิดล้อมไว้จนแน่นหนาทุกทางเข้าออก

สวีเทียนโย่วยืนสูบบุหรี่อยู่คนเดียวบนเนินดินลูกเล็กๆ ส่วนคนอื่นๆ ยืนรออยู่ข้างล่าง

“ลูกพี่ บอกแล้วว่าคนไม่เป็นอะไร ตอนนี้น่าจะอยู่ที่โรงแรมในอำเภอครับ” ลูกน้องคนหนึ่งของสวีเทียนโย่วเดินออกจากตัวบ้าน วิ่งหน้าตั้งเข้าไปกระซิบรายงานข้างๆ

“ได้รับบาดเจ็บตรงไหนไหม?”

“ไม่มีครับ พี่ไห่บอกว่าสุนัขผอมแนะนำให้มาหาโจวเหล่าเฉวียน พวกมันเลยไว้หน้า ไม่ลงไม้ลงมือ แถมยังใจดีให้เงินค่าเดินทางมาตั้ง 500 หยวนด้วย”