กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 157 แล้วมันเกี่ยวกับฉันตรงไหนเล่า
อะไรนะ? คุณพ่อของลูก… อันเจ๋อหราน เขาเพิ่งจะเสียชีวิตไปเมื่อวานนี้เหรอ?!
สมองของอันเสี่ยวไห่ขาวโพลนหมุนคว้าง ภาพความทรงจำไหลทะลักย้อนกลับมาประดังประเดราวกับคลื่นทะเลคลั่ง แต่ไม่ว่าความทรงจำจะพยายามพลิกฟื้นกลับมามากแค่ไหน ภาพใบหน้าของผู้เป็นพ่อก็ยังคงพร่ามัวจนไม่สามารถนึกเป็นรูปร่างขึ้นมาได้เลย
อันเสี่ยวไห่หันไปมองอันเจิ้นหัวที่ยืนอยู่ข้างๆ โดยสัญชาตญาณ ถึงแม้ว่าแววตาของปู่จะเต็มไปด้วยความโศกเศร้าอาลัยเช่นกัน แต่สภาพจิตใจของท่านกลับดูดีกว่าเฉินสุ่ยเฟินอยู่มากโข
อันเจิ้นหัวขบกรามแน่นไม่ยอมปล่อย เห็นได้ชัดว่าเขากำลังพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองเอาไว้อย่างสุดกำลัง
ขบกรามแน่น แล้วก็คลายออก อันเสี่ยวไห่สังเกตเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ นี้จากท่าทางของอันเจิ้นหัว แล้วจู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกโล่งอกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก!
เมื่ออันเสี่ยวไห่ได้ยินข่าวการเสียชีวิตของผู้เป็นพ่อกะทันหัน ความรู้สึกสงสัยแคลงใจในอกกลับมีมากกว่าความโศกเศร้าเสียใจเสียอีก