ตอนที่ 140 บาปในแสงตะวัน (1)

ตอนที่ 140 บาปในแสงตะวัน (1)

ผู้คนส่วนใหญ่เกลียดชังคนบาป แต่ไม่ได้เกลียดชังความบาปนั้นจริงๆ

----เซเนกา

จากหมู่บ้านอาผอเจี่ยวไปหมู่บ้านซาโถวเจี่ยว จำเป็นต้องผ่านหมู่บ้านเซียหย่งที่อยู่กลางอ่าว พอขบวนรถบุกตะลุยเข้ามาบนถนนหมู่บ้านมุ่งหน้าสู่หมู่บ้านซาโถวเจี่ยวด้วยความเกริกไกร สามหมู่บ้านก็พลุ่งพล่านขึ้นมาพร้อมกันในเวลาไล่เลี่ยกัน

พวกคนแก่นั่งโยกพัดใบตาลอยู่ใต้ต้นไทร คอยชี้ไม้ชี้มือวิพากษ์วิจารณ์ขบวนรถ ส่วนพวกวัยกลางคนก็รีบไปลากลูกหลานที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ข้างนอกให้กลับเข้าบ้าน พร้อมกับปิดประตูหน้าต่างลงกลอนอย่างแน่นหนา

ขณะที่พวกวัยรุ่นส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างสนุกสนาน ขี่จักรยานบ้างมอเตอร์ไซค์บ้าง ไล่ตามขบวนรถไปด้วยความตื่นเต้น พวกเขาไม่ได้มีความหวาดกลัวหรือรังเกียจต่อความขัดแย้งและอาชญากรรมที่กำลังจะเกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความอยากรู้อยากเห็นและความตื่นเต้นเร้าใจล้วนๆ

ชั่วพริบตาเดียว ทั้งสามหมู่บ้านก็ครึกครื้นราวกับกำลังเฉลิมฉลองเทศกาลปีใหม่!