ตอนที่ 122 ปวดหัวชะมัด

ตอนที่ 122 ปวดหัวชะมัด

หวังเถี่ยจวินเดินจากไปด้วยความสงสัยเต็มหัวใจ เดินไปก็หันกลับมามองไปด้วย เขาซักอยู่นานมาก แต่อันเสี่ยวไห่ไม่ยอมบอกอะไรเลย สภาพของอันเสี่ยวไห่มันน่ากลัวเกินไปจริง ๆ

ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดแดงก่ำไปหมด กุญแจมือบาดจนเนื้อหนังฉีก แต่เขากลับเหมือนไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด

ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ คนตาบอดยังดูออก แต่อันเสี่ยวไห่ไม่ยอมพูด หวังเถี่ยจวินก็ไม่มีทางทำอะไรเขาได้ ได้แต่ออกไปก่อน

พอกลับมาถึงห้องขัง อันเสี่ยวไห่ก็ยังสงบใจไม่ลงเลย ไฟในอกแทบจะเผาเขาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน!