เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 120 ไม่ควรจะเป็นแบบนี้สิ
“น่าสนใจใช่ไหมล่ะ? เป็นไง นายยังคิดว่าฉันขาดความยับยั้งชั่งใจอยู่อีกไหม”
“เปล่า นายไม่ได้ขาดความยับยั้งชั่งใจ แต่มีเหตุผลเกินไปต่างหาก!” ซ่งเซียงหย่งส่ายหัวเบาๆ แล้วพูดขึ้นว่า “เรื่องพวกนี้ทำไมนายถึงไม่บอกเบื้องบนล่ะ”
“ฉันว่ามันยังไม่จำเป็นหรอก ที่สำคัญตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา” อันเจ๋อฮ่าวเม้มริมฝีปาก “หลานชายสุดที่รักของฉันคนนั้น ทำให้ฉันประหลาดใจจริงๆ แหละ แต่ตอนนี้เขายังไม่แข็งแกร่งพอ ยังมีความดิบเถื่อนไม่มากพอ!”
ดังนั้น เขาเลยยังต้องการเวลาอีกสักหน่อย ต้องการแรงกระตุ้นที่มากกว่านี้ ถึงจะเติบโตขึ้นมาได้อย่างแท้จริง
มีแค่ตอนที่เขาเติบโตขึ้นมาอย่างแท้จริงแล้วเท่านั้น ถึงจะทำให้มณฑลไห่ตงปั่นป่วนขึ้นมาได้ ความวุ่นวายสำหรับพวกเราคือโอสถชั้นดี น้ำขุ่นถึงจะจับปลาได้ง่ายไม่ใช่หรือไง!
สิ่งที่น่าเสียดายอย่างเดียวคือ คู่ปรับเก่าของเราไม่มาสนใจเรื่องการทุจริต มิฉะนั้น โจวเจี้ยนหงคงไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไปแล้ว“”
“ฉันเข้าใจแล้ว เรื่องนี้ต้องการให้ฉันร่วมมือยังไงล่ะ”
“นายไม่ต้องร่วมมืออะไรเลย แค่ทำเป็นหลับตาข้างเดียวก็พอ แค่นี้ฉันก็พอใจมากแล้ว”
“งั้นแล้วหลังจากนี้ล่ะ? ต่อไปนายจะทำยังไง? นายช่วยบอกให้ฉันรู้ก่อนสักคำได้ไหม จะได้เตรียมใจไว้ล่วงหน้า และรู้ด้วยว่าควรจะแสดงปฏิกิริยาแบบไหนดี”