ตอนที่ 101 การพูดคุย

ตอนที่ 101 การพูดคุย

ช่วงนี้ห้องอ่านหนังสือเรือนจำทัณฑ์สถานแห่งที่หนึ่งค่อนข้างวุ่นวาย

ไม่ใช่แค่เพราะอันเสี่ยวไห่เรียกนักโทษมาช่วยงานสิบกว่าคนเท่านั้น แต่เป็นเพราะหัวหน้าแผนกและหัวหน้าฝ่ายหลายคนของเรือนจำต่างพากันหาข้ออ้างเดินวนเวียนมาตรวจตรา บรรยากาศระหว่างแต่ละคนคุกรุ่นตึงเครียดสุด ๆ

โดยเฉพาะหยางหย่วนปิงที่ออกอาการกร่างเป็นพิเศษ ไม่ว่าจะเจอใครเดินมาก็มักจะแซะและเหน็บแนมจนอีกฝ่ายหน้าเจื่อนแล้วหนีเตลิดไปทุกราย

พลังการต่อรบนี้พุ่งทะลุปรอทจริง ๆ

หวังเทาและหลี่เหว่ยก็เคยมาสองครั้ง แม้ภายนอกพวกเขาจะดูยิ้มแย้มเป็นกันเอง แต่เถียนเฉียวกวงก็ยังสัมผัสได้ถึงความอึดอัดบางอย่างระหว่างคนเหล่านี้

อันเสี่ยวไห่กับเถียนเฉียวกวงมองเห็นทั้งหมดนั้นแล้วก็ได้แต่ยิ้มอยู่ในใจ รู้กันโดยไม่ต้องพูดอะไร

เมื่อมองอันเสี่ยวไห่ที่กำลังสั่งการกลุ่มนักโทษซ้ายทีขวาที ความรู้สึกในใจของเถียนเฉียวกวงก็ซับซ้อนสุดขีด ความชื่นชมที่เขามีต่ออันเสี่ยวไห่พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด

ลองคิดดูสิ! อันเสี่ยวไห่เป็นแค่นักโทษคนหนึ่ง เคยเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัย ตอนเข้ามาในเรือนจำนอกจากจะโดนนักโทษด้วยกันเล่นงานแล้ว ยังโดนพวกข้าราชการระดับสูงแอบเล่นงานลับหลัง ช่วงแรก ๆ ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าน่าอนาถขนาดไหน