เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 95 ปัญหาอยู่ที่บ้านหลังนั้นจริง ๆ เหรอ?
“ไอ้เวรเอ๊ย ฝีมือใครวะ? บอกชื่อมาเดี๋ยวฉันไปเผาสุสานบรรพบุรุษมัน!”
“เขาลือกันว่าเป็นฝีมือแก”
“ฝีมือฉัน?”
ผิดไปจากที่อันเสี่ยวไห่คาดคิดไว้ สวีเทียนโย่วไม่ได้หัวฟัดหัวเหวี่ยงโกรธเกรี้ยวอย่างที่คิด แต่กลับนิ่งเงียบไปทันทีแล้วเริ่มใช้ความคิด นั่นทำให้อันเสี่ยวไห่ต้องขมวดคิ้วมุ่นด้วยความแปลกใจ
จังหวะนั้นเอง ประตูห้องผู้ป่วยก็ถูกผลักเปิดออก ผู้คุมที่ยืนเฝ้าอยู่ข้างนอกโผล่ตัวเข้ามาครึ่งท่อน เขาน่าจะสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างจากเสียงข้างใน
“ขอถามหน่อยว่าเสร็จกันหรือยังครับ? ถ้ายังไม่เสร็จก็ช่วยเร่งมือหน่อยนะ ผมเพิ่งไปขอคำสั่งจากผู้บังคับบัญชามา พวกคุณทำแบบนี้มันผิดกฎระเบียบอย่างแรง เพราะฉะนั้นถ้าเสร็จแล้วรีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้เลย!”
พูดจบผู้คุมคนนั้นก็ไม่ได้ปิดประตูเดินหนีไป ทว่ายืนปักหลักอยู่ตรงนั้นเพื่อคุมเชิงดูขั้นตอนที่เหลือต่อหน้าต่อตา
“ทุกสิ่งย่อมมีเหตุจึงมีผล พระองค์ผู้ทรงเมตตา โปรดอภัยในบาปของพวกเราด้วยเถิด!”