เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 84 คว้าหางพวกมันได้แล้ว
สิ่งที่ทำให้อันเสี่ยวไห่คาดไม่ถึงเลยก็คือ แค่ผ่านไปอีกวันเดียว เขาก็ได้เจอหน้าหวังเถี่ยจวินอีกรอบแล้ว
“ยอดเยี่ยมไปเลย เสี่ยวไห่ ไอ้กัวเสียงสุ่ยนี่มีปัญหาจริง ๆ ด้วยว่ะ! ข้อมูลที่นายหามาให้มันสำคัญสุด ๆ ไปเลย!” หวังเถี่ยจวินตื่นเต้นดีใจสุดขีด อาการดีใจนั้นพรั่งพรูออกมาแบบไม่มีกั๊ก
แน่นอนว่าเจ้าตัวก็ไม่ได้คิดจะปิดบังอยู่แล้ว
พอมองดูดวงตาที่แดงก่ำแถมยังมีหนวดเคราครึ้มของหวังเถี่ยจวินแล้ว เดาว่าตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้หมอนี่คงไม่ได้นอนพักผ่อนเลยสักวินาทีเดียวแน่ ๆ
“เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?”, แม้ว่าจะพอคาดเดาไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว แต่อันเสี่ยวไห่ก็ยังรู้สึกแปลกใจอยู่ดีที่หวังเถี่ยจวินยืนยันข้อมูลได้รวดเร็วขนาดนี้
“นายดูนี่เองก็แล้วกัน! ทุกอย่างอยู่ในนี้หมดแล้ว! ขอฉันพักสงบสติอารมณ์ทำใจให้สงบแป๊บหนึ่งก่อนนะ!”, หวังเถี่ยจวินดันแฟ้มเอกสารหนาปึ้กมาให้อันเสี่ยวไห่ แล้วทรุดตัวนั่งลง พยายามสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อควบคุมความตื่นเต้นในอก
อันเสี่ยวไห่รับเอกสารมาเปิดอ่านอย่างละเอียดถี่ถ้วน ใช้เวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมงเต็ม