ตอนที่ 72 คนเก่าจากไป คนใหม่มาเยือน

ตอนที่ 72 คนเก่าจากไป คนใหม่มาเยือน

คำว่าพ่อ สำหรับอันเสี่ยวไห่แล้วมันเลือนรางเอามาก ๆ จนถึงขนาดที่ว่า ในฝันร้ายของอันเสี่ยวไห่ ภาพเงาของพ่อก็เป็นแค่เงาร่างสูงใหญ่ที่พร่ามัวเท่านั้น

อันเสี่ยวไห่จำได้ลาง ๆ แค่ว่าตอนที่ตัวเองยังเด็กมาก ๆ พ่อเคยพูดอะไรบางอย่างกับเขา แต่ไม่ว่าจะนึกยังไงก็นึกหน้าตาของพ่อไม่ออกเลย ต่อให้อันเสี่ยวไห่จะมีโรคความจำดีเลิศก็ตาม

ชาวบ้านเขามีคำเล่าลือกันว่า ตอนที่เด็กเกิดมา ในตัวจะยังมีพลังวิสุทธิ์ติดตัวมาด้วย เด็กหลายคนก็เลยมองเห็นสิ่งที่ผู้ใหญ่มองไม่เห็น

แต่พอเด็กโตวันโตคืน พลังวิสุทธิ์ในตัวก็ค่อย ๆ ลดน้อยลงไปเรื่อย ๆ จนหมดเกลี้ยง กลายเป็นปุถุชนคนธรรมดาที่มีเลือดเนื้อเชื้อไข และความทรงจำในช่วงวัยนี้ก็จะเลือนหายตามไปด้วยส่วนใหญ่

นั่นจึงทำให้เกือบทุกคนจำเรื่องราวตอนเด็ก ๆ ของตัวเองไม่ได้ โดยเฉพาะเรื่องก่อนอายุห้าหกขวบ