เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 62 สมน้ำสมเนื้อ
พี่เฟิ่งถือชามชาเข้ามา พร้อมกับเปลี่ยนชุดใหม่ เป็นชุดกี่เพ้ารัดรูปเช่นเดิม แต่ชุดนี้ดูวาบหวิวใจกล้ากว่าเดิมมาก แผ่นหลังเปลือยเปล่าไร้ผ้าปิดบัง มีเพียงผ้าโปร่งสีดำบางเบาคลุมไว้เท่านั้น ยิ่งมองยิ่งเย้ายวนชวนฝัน
“หัวหน้าหน่วยชิวคะ จะกินเค้กก่อน หรือว่าจะกินคนก่อนดีคะ?” พี่เฟิ่งช้อนตาขึ้นมองเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
เลือดลมในกายของชิวเผิงพุ่งพล่านขึ้นมาถึงสมอง คว้าหมับเข้าที่เอวคอดกิ่วของพี่เฟิ่งทันที แต่ประสบการณ์หลายปีก็ยังช่วยให้เขายังพอมีสติหลงเหลืออยู่บ้าง
“เค้กก็ต้องกิน คนก็ต้องไม่ปล่อยให้อยู่แล้ว แต่ไม่ใช่ที่นี่!”
พูดเล่นน่า! ต่อให้ชิวเผิงจะหน้ามืดตามัวแค่ไหน ก็ไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้ในสถานที่ที่สวีเทียนโย่วจัดเตรียมไว้ให้เด็ดขาด ขืนตกลงไปในหลุมพรางของพวกมัน มีหวังได้ตายอนาถแน่
ชิวเผิงไม่ได้โง่ขนาดนั้นเสียหน่อย