ตอนที่ 50

ตอนที่ 50

@@@ตอน 50 ยังไม่จบไม่สิ้นอีกหรือ?@@@

อันเสี่ยวไห่มาถึงห้องเยี่ยม ด้านหลังกระจกกั้นมีเพียงเฉินสุ่ยเฟินอยู่คนเดียว หลินเสวียนเอ๋อร์ไม่ได้มาด้วย

ใจของอันเสี่ยวไห่กระตุกวูบไปนิด แต่ก็ยังพยายามฝืนปั้นยิ้มสดใสออกมาก่อนจะเดินเข้าไปหา

“แม่ครับ”

อันเสี่ยวไห่เพิ่งจะยกหูโทรศัพท์ขึ้นมาเรียกแม่ เฉินสุ่ยเฟินก็ปล่อยโฮออกมาโดยที่ควบคุมตัวเองไม่ได้เสียแล้ว

เรื่องโดนเพิ่มโทษนี่ไม่มีทางปิดบังเฉินสุ่ยเฟินได้พ้นแน่ๆ หนังสือแจ้งบทลงโทษของเรือนจำส่งตรงไปถึงบ้านตั้งนานแล้ว ตอนนี้มาเห็นอันเสี่ยวไห่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผล เฉินสุ่ยเฟินจะทนไหวได้ยังไง

“เอาล่ะครับแม่ เราได้เจอกันแค่เดือนละครั้งเอง อย่ามัวแต่ร้องไห้เลยครับ ไม่ได้คุยกับแม่นานเลย ผมอยากคุยกับแม่จัง…”

อันเสี่ยวไห่ทำได้แค่พูดปลอบเสียงเบา เฉินสุ่ยเฟินร้องไห้อยู่พักใหญ่กว่าจะฝืนระงับอารมณ์ไว้ได้