กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 42 คดีลอบวางเพลิงกะทันหัน
ช่วงนี้อันเสี่ยวไห่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติในเรือนจำอย่างเห็นได้ชัด ความผิดปกตินี้ไม่ได้พุ่งเป้าไปที่เรื่องอื่น แต่พุ่งตรงมาที่ตัวเขาเองโดยเฉพาะ
นักโทษคนอื่นในเรือนจำดูเหมือนจะพากันหลบหน้าหลบตาเขา รวมถึงหูเจี้ยนหมิงกับหยางปัวด้วย ขอแค่ไม่มีความจำเป็น ทั้งสองคนจะไม่ยอมพูดคุยกับอันเสี่ยวไห่เกินหนึ่งประโยคเด็ดขาด
ในใจอันเสี่ยวไห่รู้ดีว่า เรื่องนี้น่าจะเป็นฝีมือของสวีเทียนโย่วที่ออกฤทธิ์แน่ๆ
“หวังว่าจะได้ใช้ชีวิตสงบๆ ไปสักพักนะ...”
อันเสี่ยวไห่คิดในใจเงียบๆ แต่ก็ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย สวีเทียนโย่วอาจจะสร้างความยำเกรงในวงการมืดได้มากก็จริง แต่อันเสี่ยวไห่ก็รู้ดีว่าศัตรูของตัวเองไม่ได้มาจากโลกมืดเพียงอย่างเดียว
จะประมาทไม่ได้เด็ดขาด
คืนนั้น อันเสี่ยวไห่นอนพลิกตัวไปพลิกมาอยู่บนเตียงตั้งนานก็ยังข่มตาให้หลับไม่ลง ไม่รู้ทำไม จู่ๆ ในใจก็รู้สึกร้อนรุ่มกระวนกระวายขึ้นมาแปลกๆ