ตอนที่ 33 ระหว่างความตั้งใจกับความบังเอิญ

ตอนที่ 33 ระหว่างความตั้งใจกับความบังเอิญ

ภายในห้องอ่านหนังสือ

อาศัยจังหวะที่เถียนเฉียวหมิงออกไปซื้อข้าว อันเสี่ยวไห่ก็วาดรูปกุญแจ 6 ดอกลงบนกระดาษพิมพ์ลาย ในจำนวนนั้นกุญแจ 5 ดอกน่าจะเป็นของประตู 5 บานในเรือนจำ ส่วนอีกดอกหนึ่งคือกุญแจหอพักผู้คุม

แม้ว่าประตูใหญ่เรือนจำจะมีคนเฝ้าอยู่ตลอด แต่ไม่ไกลจากประตูใหญ่จะมีประตูเหล็กบานเล็กอยู่อีกบานหนึ่ง ข้าราชการระดับบริหารบางคนของเรือนจำจะมีกุญแจประตูเหล็กบานนี้ อย่างเช่นหยางหย่วนปิง

ขอแค่เป็นสิ่งที่อันเสี่ยวไห่เคยผ่านตา เขาก็สามารถจดจำรายละเอียดคร่าว ๆ ได้ทั้งหมด ยิ่งช่วงหลายวันมานี้ อันเสี่ยวไห่คอยแอบสังเกตพวงกุญแจที่ผู้คุมห้อยติดเอวเอาไว้อยู่ตลอดเวลาอยู่แล้วด้วย

พวงกุญแจพวกนี้มักจะห้อยรวมกันเป็นพวงใหญ่ แต่การจะแยกแยะว่าดอกไหนใช้ไขประตูในเขตเรือนจำนั้นง่ายนิดเดียว แค่สังเกตดูว่าดอกไหนที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนกันก็พอ

กุญแจที่ผู้คุมทุกคนพกติดตัวเหมือนกัน ย่อมเป็นกุญแจของเรือนจำแห่งนี้อย่างแน่นอน อันเสี่ยวไห่ใช้เวลาไม่นานก็คัดแยกกุญแจประตูเหล็กทั้งสี่บานออกมาได้ เพียงแต่ยังไม่รู้ลำดับก่อนหลังเท่านั้นเอง

ส่วนกุญแจหอพักผู้คุมดอกนั้น เป็นของชิวเผิงโดยเฉพาะ ในเมื่อบอกว่าจะยัดหมอนี่เข้าไป ก็ต้องยัดเข้าไปให้ได้สิ!