เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 31 ความเร่งด่วนที่เพิ่มมากขึ้น
มองดูสีหน้าของอันเสี่ยวไห่ที่เปลี่ยนไปมาไม่หยุด หยางหย่วนปิงก็รู้สึกหนักใจและอึดอัดใจไม่น้อย เขารู้ดีว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าต้องเผชิญหน้ากับศัตรูแบบไหน และอดรู้สึกจนปัญญาแทนไม่ได้จริง ๆ
“เธออย่าเพิ่งร้อนใจไปเลย เรื่องมันอาจจะไม่ได้แย่อย่างที่เธอคิดหรอกน่า ยังไงซะมันก็ต้องมีทางแก้แหละน่า เอาล่ะ เรื่องนี้จริง ๆ แล้วฉันไม่ควรเอามาบอกเธอเลย ฉันขอตัวกลับก่อนดีกว่า”
ผ่านไปครู่ใหญ่ หยางหย่วนปิงก็พูดพลางค่อย ๆ พยุงตัวลุกขึ้นยืน
“หัวหน้าแผนกหยางครับ ผมอยากจะขอร้องอะไรสักอย่างสิครับ” ตอนนี้อันเสี่ยวไห่สงบสติอารมณ์ลงได้บ้างแล้ว เขากวาดสายตามองหยางหย่วนปิงเขม็งแล้วเอ่ยปากพูดขึ้น
“ลองพูดมาฟังก่อนสิ ฉันเต็มใจช่วยเธอนะ แต่รับปากไม่ได้หรอกนะว่าจะทำสำเร็จแน่ ๆ หรือเปล่า”
“หัวหน้าแผนกหยางพอจะช่วยระงับเรื่องนี้ไว้สักหน่อยได้ไหมครับ อย่าเพิ่งปล่อยให้ข่าวนี้แพร่ออกไปข้างนอกได้หรือเปล่า”
“เรื่องนี้ก็พอจะได้อยู่หรอก แต่ฉันรั้งไว้ได้ไม่นานหรอกนะ”
“ครึ่งเดือนครับ ขอแค่ครึ่งเดือนจะได้ไหมครับ”