เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 28 ผอ.หาน
วันต่อมา อันเสี่ยวไห่ยื่นเรื่องขอโทรศัพท์ พอถึงสองทุ่ม เขาก็ไปปรากฏตัวที่ห้องเวรตรงเวลา
พอกดโทรออกไป เสียงสัญญาณดังขึ้นแค่ครั้งเดียว พานจ้วงจ้วงก็รับสาย คุยเล่นกันได้สองสามคำ อันเสี่ยวไห่ก็เริ่มบอกตัวเลขชุดยาวเหยียดออกไป พอเหลือเวลาคุยอีกแค่ไม่กี่วินาที เขาถึงค่อยวางสาย
“ตัวเลขที่นายบอกเมื่อกี้หมายความว่ายังไง” ตำรวจเวรถามขึ้นมาด้วยความระแวง
“เลขลอตเตอรี่ครับ”
“เลขลอตเตอรี่เหรอ” ตำรวจเวรรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆ แต่ก็บอกไม่ถูกว่าแปลกตรงไหน ยืนขมวดคิ้วคิดอยู่นานสองนาน ถึงได้โบกมือไล่ให้อันเสี่ยวไห่ออกไป
ตัวเลขของลอตเตอรี่มีค่ามากสุดแค่สามสิบกว่า ย่อมไม่พอกับข้อมูลที่อันเสี่ยวไห่ต้องการส่งแน่ เขาเลยต้องใช้วิธีเรียงลำดับแบบพิเศษเข้ามาช่วย ซึ่งนั่นก็ทำให้จำนวนตัวเลขเพิ่มขึ้นมาอีกเพียบ