เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 15
@@@ตอน 15@@@
พอเดินเข้ามาในห้องสอบสวน อันเสี่ยวไห่ก็ต้องชะงักไปเล็กน้อย เพราะคนที่มารออยู่ข้างในไม่ใช่หวังเถี่ยจวิน แต่เป็นตำรวจหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มคนหนึ่งที่เขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน
ตำรวจหญิงคนนี้สวยสะดุดตามาก เธอไว้ผมสั้นแค่ติ่งหู ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโต คิ้วเรียงตัวสวยตรงได้รูป แฝงไว้ด้วยความองอาจปราดเปรียวและกลิ่นอายความเย็นชาเยือกเย็นในตัว
รูปร่างของเธอสมส่วนได้สัดส่วนอย่างลงตัว ทั้งส่วนโค้งเว้าความเป็นผู้หญิงและความแข็งแกร่งคล่องแคล่วแบบคนในเครื่องแบบ ทุกอย่างประกอบกันจนกลายเป็นเสน่ห์เฉพาะตัวที่น่าหลงใหล
อันเสี่ยวไห่ขมวดคิ้วมุ่น หรือว่าเขาจะจำคนผิดซะแล้ว?
ผู้คุมล็อกตัวอันเสี่ยวไห่ติดไว้กับเก้าอี้สอบสวนเสร็จก็เดินออกไปแถมยังช่วยปิดประตูให้เรียบร้อย อันเสี่ยวไห่เหลือบมองกล้องวงจรปิดด้านหลังตำรวจหญิงสาวคนนั้น ไฟของกล้องไม่ได้เปิด แสดงว่ามันไม่ได้ทำงานอยู่
ตำรวจหญิงคนนั้นก็กำลังสำรวจมองอันเสี่ยวไห่เช่นกัน จากสีหน้าท่าทางของอันเสี่ยวไห่ เธอยังอ่านข้อมูลอะไรออกมาไม่ได้มากนัก
“ฉันเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจจากหน่วยปราบปรามยาเสพติดเมือง ฉันชื่อเซี่ยจิง ต่อไปนี้ฉันคือผู้ประสานงานของคุณ ช่วงนี้คุณสืบรู้อะไรมาบ้าง บอกฉันตรงๆ ได้เลย”
ผ่านไปครู่ใหญ่ เซี่ยจิงก็เปิดปากพูดขึ้น น้ำเสียงของเซี่ยจิงเข้ากันกับภาพลักษณ์ของเธอเป๊ะๆ ในความเย็นชามีความนุ่มนวลเจืออยู่เล็กน้อย