เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 11 เอาตัวรอดในรอยต่อ
“ได้ๆ หุบปากแล้ว! ฉันหุบปากเดี๋ยวนี้แหละ!” สวีเทียนโย่วดูเหมือนจะขวัญหนีดีฝ่อไปแล้ว เขาละล่ำละลักบอกพลางมุดหัวเข้าไปใต้ผ้าห่ม ราวกับอยากจะหลบสายตาดุดันน่ากลัวของอันเสี่ยวไห่
อันเสี่ยวไห่สูดหายใจเข้าลึกๆ อยู่หลายครั้ง ข่มอารมณ์โกรธเกรี้ยวลงไปอย่างยากลำบาก ขณะเดียวกันความรู้สึกสิ้นหวังอย่างล้นพ้นก็ผุดขึ้นมาในใจ
‘สิบปีเชียวหรือ... มันยังยาวนานเกินไปอยู่ดี...’
ห้องเก็บเอกสาร เรือนจำแห่งที่หนึ่งเมืองเซินไห่
หวังเถี่ยจวินกำลังเปิดดูแฟ้มประวัติ คราวนี้เขามาอย่างเปิดเผยถูกต้องตามขั้นตอน เพื่อขอเปิดดูแฟ้มประวัติของพวกผู้ต้องขังคดียาเสพติด
แต่เป้าหมายที่แท้จริงของเขาก็ยังคงเป็นอันเสี่ยวไห่อยู่ดี ก่อนหน้านี้เขาไม่มีเหตุผลที่จะขอเปิดดูประวัติของอันเสี่ยวไห่ หากฝืนขอดูก็จะกลายเป็นที่สงสัยได้ง่าย
ตอนนี้สบช่องพอดี อันเสี่ยวไห่กำลังจะถูกย้ายไปแดน A หวังเถี่ยจวินจึงเปิดดูประวัติของอีกฝ่ายได้อย่างสมเหตุสมผล