ตอนที่ 1 วิกฤต

ตอนที่ 1 วิกฤต

อันเสี่ยวไห่ครางออกมาด้วยความเจ็บปวดก่อนจะได้สติฟื้นขึ้นมา

ทั่วทั้งตัวปวดแสบปวดร้อนไปหมด โดยเฉพาะตรงอกขวาที่เจ็บแปลบเสียดกระดูก

กลิ่นฉี่ฉุนกึกคละคลุ้งไปทั่ว แก้มแนบอยู่กับพื้นซีเมนต์เปียกชื้นที่ทั้งแข็งและเย็น ความเย็นเยียบเพียงเล็กน้อยนั้นช่วยดึงสติอันสับสนของอันเสี่ยวไห่ให้ค่อย ๆ กระจ่างขึ้นมาทีละนิด

'ที่นี่มันนรกหรือโลกมนุษย์กันแน่ ฉันกำลังฝันอยู่เหรอ หรือว่านี่คือโลกหลังความตายกันแน่...'

อันเสี่ยวไห่พยายามตะเกียกตะกายจะลุกขึ้น แต่พอเพิ่งยันตัวขึ้นมาได้ ความเจ็บปวดรุนแรงที่อกขวาก็ทำให้เขาหน้ามืดตาลาย ตัวอ่อนแรงจนทรุดฮวบกระแทกพื้นอีกรอบ

ไม่สิ นี่ไม่ใช่ความฝัน... ความรู้สึกนี้ ความทรงจำนี้ มันชัดเจนเกินไปแล้ว ชัดเจนจนตามหลอกหลอนและทรมานอันเสี่ยวไห่มาตลอดสามสิบปีเต็ม!