ตอนที่ 390 ความเคยชินของอุปนิสัย

เมื่อใยแมงมุมถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ เทพมารจึงได้รู้ว่า ปีกขนนกสีขาวบริสุทธิ์บนปีกนั้นล้วนแปรเปลี่ยนมาจากพลังเทพแห่งความตายที่บริสุทธิ์ที่สุด สิ่งที่มีไม่ใช่เพียงความคมกริบ หากยังมีการกัดกร่อน

ในฐานะเทพศักดิ์สิทธิ์ พระองค์เพียงสัมผัสครู่หนึ่งก็รู้แล้วว่าครั้งนี้ตนได้พบกับคนที่แสร้งเป็นหมูเพื่อจับเสือ

แม้สิ่งมีชีวิตวิญญาณมรณะนั้นจะมีเพียงระดับเทพแท้ แต่พลังอำนาจน่าตกใจ คล้ายเทพแห่งกฎเกณฑ์ที่พระองค์เคยพบในอดีต แต่นี่เป็นเพียงโลกใบเล็ก เหตุใดจึงถือกำเนิดเทพแห่งกฎเกณฑ์ได้?

เทพมารผู้อิจฉาไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่าตนได้ตกอยู่ภายใต้คำสาปอารมณ์แล้ว

พระองค์ผู้มีเพลิงโทสะคุกรุ่นเพียงแต่โจมตีไม่หยุด ไม่มีเวลาคิดมากนัก จึงถูกภาพลวงตาทางจิตวิญญาณที่หวังมู่ถักทอไว้กักขังพอดี พระองค์สังหาร “หวังมู่” ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่หวังมู่กลับถูกชุบชีวิตทุกครั้ง นี่มันอสุรกายชัด ๆ!

โดยไม่รู้เลยว่า หวังมู่กำลังดูเรื่องตลกของพระองค์จากโลกภายนอก “นี่คือเทพมารระดับเทพศักดิ์สิทธิ์หรือ? เหตุใดอ่อนแอราวกับลูกไก่...”