เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หวังมู่จึงได้รู้ว่าวิธีหลุดพ้นของผู้อมตะดั้งเดิมคือการหลุดพ้นที่ไม่สมบูรณ์ เป็นวิธีที่ผู้การหลุดพ้นทำให้ง่ายขึ้น สามารถขึ้นรถก่อน จ่ายค่าตั๋วภายหลังได้
แต่มันยากลำบากมาก ถึงจะยากเพียงใดก็ยังเป็นเส้นทางหนึ่ง เพราะวิธีที่ใช้ได้อย่างแท้จริงมีแต่จะยากกว่า
ตอนนี้เขาแตะถึงธรณีประตูได้แล้ว — ใช่ เพียงธรณีประตูเท่านั้น
มิติอมตะของผู้อมตะมีแก่นแท้เป็นมิติความคิด ซึ่งสอดคล้องกับพละกำลังของผู้ครองห้วงจิต เมื่อทั้งสองรวมกันแล้ว จึงจะเดินบนเส้นทางการหลุดพ้นได้
ถึงตอนนี้ จำเป็นต้องเพิ่มชีวิตที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตนให้โลกของตนเอง ต้นไม้โลกที่ก้าวข้ามฝั่งโน้นต้นนั้นก็เข้าเงื่อนไข ดังนั้นในชั่วพริบตาเมื่อครู่ หวังมู่จึงหลุดจากระดับผู้อมตะมาสู่การหลุดพ้น
ยังคงไม่สมบูรณ์ แต่ก็อยู่ในระดับเดียวกับผู้อมตะที่บรรลุการหลุดพ้นแล้ว ตามข้อมูลที่หวังมู่ทำความเข้าใจ หลังจากผู้อมตะทำตราประทับเสร็จ แม้จะไม่สมบูรณ์ แต่ก็ใช้พละกำลังของผู้การหลุดพ้นได้ เพียงตอนนั้นพวกเขาต้องหลับใหลไประยะหนึ่งก่อน ค่อย ๆ ทำการปรับตัว
ก็เพราะ...