เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ปีปฏิทินฟ้าบุพกาลที่เจ็ดสิบเก้า ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการสร้างสรรค์ ถึงเวลารายงานอีกครั้ง เจ้าแคว้นแห่งความว่างเปล่าทั่วทุกแห่งเริ่มหวนคืนสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์
ในปีฟ้าบุพกาลก่อน หลัง “บรรพชนเทพ” แห่งการสร้างสรรค์ถือกำเนิด ความว่างเปล่าได้ปะทุกระแสการเลื่อนระดับ ผู้บำเพ็ญจำนวนมากเลื่อนระดับและไม่ถูกรุกรานจากหมอกไร้นาม ความว่างเปล่าทั้งหมดราวกับเข้าสู่ความรุ่งเรือง
แต่มีเพียงบรรพชนเทพแห่งการสร้างสรรค์เองที่กังวลอย่างยิ่ง หลังจากเขาศึกษาสสารสีดำนอกความว่างเปล่า ก็ค่อย ๆ ได้ข้อมูลจากมหาสมุทรโลกา รู้ว่านี่คือ “ความมืดปฐมแรก”
ความมืด เพราะมองไม่ชัด จึงเต็มไปด้วยสิ่งไม่รู้ และความหวาดกลัวดั้งเดิมที่สุดของมนุษย์คือความหวาดกลัวสิ่งไม่รู้ พลังแห่งความมืดปฐมแรกสามารถปิดกั้นการตรวจสอบจากภายนอกทั้งหมด
ส่วนภายในความมืดอยู่ใน “ราตรีนิรันดร์” รัตติกาลจะคุ้มครองทุกสิ่ง ให้สรรพชีวิตหลับใหล ผ่านพ้นอย่างสงบใน “ความฝัน” ตลอดกาลโดยไม่ต้องเผชิญอันตรายแห่งความเป็นจริง
นี่ราวกับการดูแลวาระสุดท้าย……