เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ในหมู่หุ่นเชิดสรรค์สร้างจำนวนมาก ย่อมมีบางตนเคยมาดินแดนโบราณปฐม พวกพระองค์นำผลึกแห่งความว่างเปล่า พร้อมเผ่ามารบางส่วน ไปยังร้านค้าในดินแดนโบราณ เพื่อซื้อสิ่งที่หวังมู่ต้องการ
พูดตามตรง เมื่อเห็นทรัพย์สินหดขนาดลงครึ่งหนึ่งในทันที หวังมู่ยังอดเสียดายไม่ได้ รางวัลที่เพิ่งได้มา แค่มองดูครั้งเดียว ก็ใช้ไปมากแล้ว
ทำให้พระองค์นึกถึง “รักทรมานอันลึกซึ้ง” ระหว่างประชาชนกับเงินหยวนในชาติก่อน
แม้คิดเช่นนั้น แต่เงินที่ต้องจ่ายก็ยังต้องจ่าย ครั้งนี้ หวังมู่ซื้อมารปรารถนาเป็นหลัก ตอนนี้พระองค์รู้แล้วว่าบทบาทที่สำคัญกว่าของมารปรารถนาคืออะไร
นั่นคือการคงสภาพความเป็นมนุษย์
ผู้บำเพ็ญที่บรรลุระดับที่ห้า แท้จริงแล้วได้หลุดพ้นจาก “มนุษย์” ในแก่นแท้ พวกพระองค์คือตัวมหามรรคเอง แก่นแท้ของมหามรรคยังคงเป็น “สุญ” เมื่อทำการตีความมหามรรค จะได้รับอิทธิพลอย่างไม่สามารถย้อนกลับได้ อารมณ์ค่อย ๆ เบาบาง ท้ายที่สุดมุ่งสู่สุญตา