เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ขึ้นรูปแล้ว แม้หวังมู่จะย้อนกลับไปยังเวลาก่อนหน้าและออกแบบใหม่ได้ แต่ไม่จำเป็น ดังนั้นวิธีของหวังมู่คือทำการสร้างสรรค์ทวีปขึ้นอีกผืนหนึ่ง
แต่ตอนทวีปกำลังขึ้นรูป หวังมู่ลังเลเล็กน้อย: “จะบุกเบิกโลกขนาดเล็กจำนวนมาก หรือทวีปเดียวดี?”
ถ้าเป็นโลกใบเล็ก ผู้คนในนั้นสามารถสำรวจไปถึงเขตแดนได้
แต่ทวีปผืนหนึ่ง… แม้เจ้ามรรคาก็ไม่อาจเห็นภาพรวมทั้งหมด ยิ่งเป็นชีวิตธรรมดาในครั้งนี้ เกรงว่าต่อให้ขยายพันธุ์หลายหมื่นรุ่น ก็ยังไม่อาจออกไปจากมุมหนึ่งของมันได้
นี่ไม่ใช่การพูดเกินจริง แต่เป็นการกล่าวตามจริง
แต่หลังจากคิดทบทวนหลายอย่าง สุดท้ายหวังมู่ก็ทำการสร้างสรรค์เพียงทวีปเดียว ซึ่งจริง ๆ แล้วดีกว่า เพราะเมื่ออยู่บนทวีปเดียวกันและพัฒนาถึงระดับหนึ่ง พวกเขาจะขยายตัวและสำรวจโดยรอบ เมื่อเป็นเช่นนั้นก็ย่อมต้องพบขุมอำนาจอื่น ๆ
เมื่อเป็นเช่นนี้ ความขัดแย้งก็เกิดขึ้น แรงกดดันก่อตัว หากไม่มีเหตุไม่คาดคิด ก็จะเริ่ม “ผนวกรวม” กัน