เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หวังมู่ต้องการให้เฟิงฉี่หางดับสูญอย่างสมบูรณ์
ดังนั้น เขาวางแผนจะสาปอย่างต่อเนื่องในอีกหลายร้อยหลายพันปีข้างหน้า คำสาปนี้จึงต้องซ่อนเร้นและไม่ปะทุโดยตรง
สำหรับหวังมู่ เขาไม่ได้ทำสิ่งนี้มานานแล้ว เพราะด้วยสถานะของพระองค์ คนนอกไม่จำเป็นต้องล่วงเกินเขา แม้เพียงมีความคิดแปลกแยกนิดหน่อย ก็จะถูกคนที่อยากเอาใจหวังมู่จับมัดส่งมาถึงประตู
ไม่ทำ ไม่ได้หมายความว่าทำไม่เป็น
อุปนิสัยของเฟิงฉี่หางไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงเพราะกลายเป็นเทพแท้แห่งความว่างเปล่า กลับจะยิ่งยึดตัวตนเพราะพลังอำนาจ หวังมู่ก็ยึดตัวตนเช่นกัน เพียงดูจากมหามรรคที่เขารู้แจ้งคือ “มีเพียงข้าที่สูงสุด” ก็รู้ธาตุแท้ของเทพแท้แห่งความว่างเปล่าแต่ละองค์
จากสถานการณ์ก่อนหน้านี้ เฟิงฉี่หางคิดจะลบล้างทุกสิ่งโดยตรง ในเมื่อคนอื่นล่วงเกินเราแล้ว ก็ต้องมีจิตสำนึกว่าจะถูกฆ่า
หลังจากชิงหลิงสำเร็จมรรค หวังมู่พักผ่อนห้าปีจึงเริ่มต้นใหม่กับภารกิจใหญ่ของตน