ตอนที่ 326 พรสวรรค์ที่เป็นตัวถ่วง

ไม่ได้พูดเล่น หวังมู่คิดว่าตนน่าจะเป็นคนแรกในหมู่พวกเขาที่มีการรู้แจ้งมหามรรคถึงระดับ “ดั้งเดิม” เขาค่อนข้างมั่นใจ

มหามรรคแบ่งเป็นระดับอนันต์ การเพิ่งสัมผัสหรือรู้แจ้งบ้างเล็กน้อยไม่นับเป็นระดับ ระดับแรกอย่างแท้จริงคือ【ดั้งเดิม】

ระดับที่สองคือ【ปฐมแรก】 ทั้งสองนับเป็นระยะเริ่มต้นศึกษามหามรรค แต่อย่าดูว่าเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ตามจริงแล้วมีระดับ【ดั้งเดิม】ก็เพียงพอต่อเงื่อนไขสูงสุดในการเลื่อนระดับเป็นเทพแท้แห่งความว่างเปล่า

ส่วน【ปฐมแรก】คือเงื่อนไขพื้นฐานสูงสุดในการเลื่อนระดับเป็นเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งความว่างเปล่า

ระดับที่สามคือ【ปฐมกาล】 เป็นสัญลักษณ์ของสภาวะยังไม่แบ่งแยกของ “มรรคา” เป็นต้นกำเนิดเหนือรูป เป็นสิ่งที่อยู่เหนือมโนทัศน์ที่รู้กันเป็นรูปธรรม อาจสรุปด้วยคำว่า “สุญ” ตามจริงเมื่อถึงจุดนี้ มหามรรคไม่มีการแสดงออกใด ๆ ผู้บำเพ็ญต้องวิวัฒน์ทุกสิ่งเอง

การรู้แจ้งจุดนี้คือบรรพชนเทพแห่งความว่างเปล่า เป็นการสร้างสิ่งจากความว่างเปล่าอย่างแท้จริง