ตอนที่ 293 วิญญาณเทพที่ตกตะลึง

ความว่างเปล่ากระหายวิวัฒนาการ นี่คือหนึ่งในตรรกะพื้นฐาน

ขณะเดียวกัน ความว่างเปล่ามีความหวังที่จะได้รับเส้นทางที่แตกต่าง พระองค์กระหาย “การเปลี่ยนแปลง” ซึ่งก็เป็นตรรกะพื้นฐานเช่นกัน

หวังมู่รู้คร่าว ๆ ว่าความว่างเปล่ามีปัญหา แต่ไม่มาก เพียงเข้มงวดเป็นพิเศษ หากเป็นการบุกเบิกเส้นทางใหม่ เช่นแบบฝูซี ความว่างเปล่าจะลงมือเองเพื่อช่วยผลักดันการเลื่อนขั้นของโลก ไม่มีบททดสอบใด ๆ ทั้งสิ้น

พูดอีกอย่าง หากผู้บำเพ็ญใช้พลังของตนเองผลักดันการเลื่อนขั้นของโลก แล้วการเลื่อนขั้นของโลกเกิดบททดสอบขึ้น ก็สามารถอนุมานย้อนกลับหาคำตอบได้ นี่ควรเป็นมหามรรคเดียวกันที่เคยปรากฏมาก่อน

ตัวหวังมู่เองไม่ผลักไสความเหมือน แม้เป็นมหามรรคเดียวกัน ตามสิ่งมีชีวิตที่ต่างกัน ย่อมค่อย ๆ เกิดความแตกต่าง

อีกทั้งแม้ไม่มีความแตกต่าง หากคนที่เดินเส้นทางเดียวกันมีมากขึ้น พระองค์เหล่านั้นก็สามารถสนทนามรรค ร่วมอนุมานเส้นทางภายหลัง เพื่อบรรลุระดับที่สูงขึ้น ดังนั้นมุมมองของหวังมู่คือไม่แทรกแซงการพัฒนาของโลก ปล่อยให้เปลี่ยนแปลงอย่างไรก็ได้ ไม่ว่าดีหรือร้าย แม้โลกพินาศก็ไม่เป็นไร