เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ก่อนหน้านี้หวังมู่รู้ว่าต้นกำเนิดแห่งการสร้างสรรค์แข็งแกร่ง แต่เป็นความแข็งแกร่งที่เขารู้สึกได้หลังจากทำความเข้าใจความหมายที่มันเป็นตัวแทน ตนเองกลับไม่ได้รู้สึกว่ามันแข็งแกร่งอันใด
เพียงแต่โดดเด่นในบางด้านเท่านั้น
แต่เมื่อกฎเกณฑ์ที่หวังมู่ควบคุมมีมากขึ้น เขาจึงเข้าใจแก่นแท้อย่างแท้จริง
ต้นกำเนิดแห่งการสร้างสรรค์คือพละกำลังที่ทลายตรรกะพื้นฐานของชั้นล่างของความว่างเปล่า ไม่จำเป็นต้องปฏิบัติตามกฎที่กำหนดไว้ต่างๆ
พละกำลังแบบนี้ ตอนที่ตนเองอ่อนแอไร้ประโยชน์จริงๆ เพราะไม่พอจะสัมผัสกฎระเบียบและตรรกะ พูดอีกอย่าง ไม่ใช่พละกำลังที่กดลงบนคานงัดไม่พอ แต่แก่นแท้คือยังไม่ได้คานงัดมาเลยต่างหาก
วิธีกำหนดกฎระเบียบที่เขาคิดว่ายากที่สุดในตอนนี้คือการแลกเปลี่ยนและสัญญา ดังนั้นสถานเพาะเลี้ยงจึงจำเป็นต้องดำเนินต่อไป
กฎระเบียบที่หวังมู่กำหนดในตอนนี้คือ “ความยุติธรรม” แต่ไม่ใช่ความยุติธรรมในความหมายทั่วไป
มโนทัศน์ของความยุติธรรมทางโลกไม่ต้องอธิบายมาก แต่【ความยุติธรรม】ของหวังมู่หมายถึงความยุติธรรมที่กำหนดขึ้นเอง นี่คือกฎระเบียบ จะนิยามอย่างไรขึ้นอยู่กับผู้กำหนดโดยสิ้นเชิง