ตอนที่ 274 หวังมู่ผู้ไม่รู้ประมาณตน

ต้นกำเนิดแห่งการสร้างสรรค์เป็นสิ่งที่คล้ายกับความว่างเปล่า มันมีความเป็นไปได้ที่จะวิวัฒน์สรรพสิ่ง เมื่อหวังมู่รวบรวมเมล็ดพันธุ์กฎเกณฑ์พื้นฐานทั้งหมดและหลอมรวมเข้าไป ก็จะมุ่งตรงสู่ระดับที่สามได้ทันที และยังสามารถบุกเบิก “ความว่างเปล่า” ใหม่ทั้งแห่งได้อย่างสมบูรณ์

จากนั้นก็คือการบุกเบิกโลกภายในนั้น สร้างชีวิต ให้ปัญญาของสรรพชีวิตหล่อเลี้ยงเมล็ดพันธุ์กฎเกณฑ์ เพื่อให้มันเติบโตเป็นต้นไม้ยักษ์เสียดฟ้า

การเลื่อนระดับของหวังมู่คือการเลียนแบบความว่างเปล่า แล้วก้าวข้ามความว่างเปล่า พระองค์มีความมั่นใจเช่นนั้นจริง ๆ

การพัฒนาของความว่างเปล่าเป็นไปโดยไร้จิตสำนึก ส่วนหวังมู่สามารถริเริ่มได้เอง

และเมื่อมีการพัฒนาของความว่างเปล่าเป็นข้อมูลอ้างอิงและแนวทาง หวังมู่ก็เดินอ้อมได้น้อยลงมาก การกล่าวว่าเหนือกว่าไม่ใช่ปัญหา ปัญหาอย่างแท้จริงอยู่ที่หลังจากเหนือกว่าแล้ว ตอนนั้นทุกสิ่งต้องให้หวังมู่คลำทางด้วยตนเอง

ชิงหลิงเริ่มปิดด่าน แต่หวังมู่ผู้ยุ่งมากกลับผ่อนคลายอย่างประหลาด เขาเดินเล่นในดินแดนวิญญาณโดยไม่ได้เพาะเลี้ยงเลย ทั้งที่ยังมีแผนอีกมากมาย