เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
วิชาวิญญาณใหม่ที่หวังมู่เรียกมันว่า “จุดยึดมิติกาลเวลา” นั้นเรียบง่ายอย่างผิดปกติ
เดิมทีหวังมู่เตรียมวัสดุหลอมรวมสำหรับวิชาวิญญาณนี้ไว้หลายอย่าง เพื่อหวังจะได้วิชาวิญญาณอเนกประสงค์ แต่หลังการหลอมรวมสิ้นสุดลง กลับเหลือเพียงความสามารถเดียวเท่านั้น คือจุดยึด
เห็นได้ว่าหวังมู่ใช้พลังแห่งมิติกาลเวลาหลอมรวม แปรเปลี่ยนเป็นประกายแสงสีเทาสายหนึ่ง ตอกลงยังความว่างเปล่า ในความเหม่อลอยนั้น เจตจำนงของหวังมู่ได้รับอิทธิพล เขาราวกับได้ยินเสียงน้ำ
จุดยึดจมลงสู่แหล่งน้ำบางแห่งที่เขามองไม่เห็น
“สามวัน?”
หวังมู่เอ่ยเวลาหนึ่งออกมาอย่างกระทันหัน นั่นคือเวลาที่จุดยึดสามารถดำรงอยู่ได้จากการรับรู้ จุดยึดถูกตอกลงในสายธารมิติกาลเวลา—อันที่จริงมันไม่ใช่แม่น้ำ เพียงเพราะหวังมู่มีความเข้าใจเช่นนี้ สัญลักษณ์ของมิติกาลเวลาจึงแสดงออกมาเป็นรูปร่างของแม่น้ำ
เขาเริ่มศึกษาวิชาเวทอย่างสงบ “จุดยึดมิติกาลเวลา” ไม่เหลือความสามารถใด ๆ แล้ว เหลือเพียงความสามารถนี้เท่านั้น แม้แต่วิธีใช้จุดยึดนี้ หวังมู่ก็ต้องคิดหาทางเอง