ตอนที่ 230 ผีเสื้อหางติ่งคาดเขียว

แม่น้ำไป๋สุ่ยนอกเมืองไป๋สุ่ย แม่น้ำยาวสายนี้แตกออกเป็นสองท่อนเมื่อดินแดนศักดิ์สิทธิ์แตกแยก แต่ท่อนปลายน้ำไม่ได้เหือดแห้ง ยังไหลต่อภายใต้การทำงานของเส้นชีพจรปฐพีและเส้นชีพจรวารี

เพียงแต่ปีนั้นโจวหยางไม่สงบ เผ่ามนุษย์ได้แต่อาศัยอยู่ในหุบเขาลมวสันต์ จึงทำให้ในแม่น้ำไป๋สุ่ยมักมีสัตว์อสูรอันตรายปรากฏ ลู่จือโจวผู้ประจำการป้องกันที่นี่ใช้เกือบทั้งชีวิตในการพิทักษ์ความสงบสุขของเมืองไป๋สุ่ย

ต่อมา คุณนายกระดูกขาวเลือกเขา ให้เขาบรรลุชั้นเก้า ปัจจุบันยังถึงระดับแก่นแท้เทพ การสั่งสมหลายพันปีทำให้เขาพุ่งทะยาน หากไม่ใช่เพราะยกระดับเร็วเกินไปไม่ดี ป่านนี้เขาคงเป็นผู้ดำรงตำแหน่งเทพแล้ว

แม้เก้ามณฑลจะมีสันติแล้ว หลังลู่จือโจวเที่ยวเล่นข้างนอกจนพอใจ กลับเลือกกลับไปยังแม่น้ำไป๋สุ่ย วันนี้เช่นเคย เขาบำเพ็ญอยู่ตรงจุดที่แม่น้ำขาด ทันใดนั้นเขามองไปยังความว่างเปล่าดำมืด แต่ก่อนมิตินั้นมีเพียงสุญตา วันนี้กลับมองเห็นทัศนียภาพบางอย่างได้ราง ๆ เขาตกใจ

ครั้งก่อนเขาก็ไปโจวอื่นมา เขาจะไม่ดูอีกครึ่งของแม่น้ำไป๋สุ่ยหรือ?