ตอนที่ 221 สัญลักษณ์แห่ง “สนธยา

มองดูโลก เพื่อความไม่ประมาท หวังมู่แยกจิตสำนึกสายหนึ่งออกมา ใช้ปราณวิญญาณปั้นขึ้นเป็นร่างกายหนึ่งร่าง แล้วจึงเข้าสู่จุลสหัสโลกธาตุ

ร่างแยกที่เขาเคยคิดถึงตลอดในตอนแรก แท้จริงแล้วเมื่อถึงระดับเทพก็ทำได้ง่ายดาย แต่ตอนนี้เขาไม่จำเป็นแล้ว ในระยะปัจจุบัน สัตว์วิญญาณที่หวังมู่ต้องเพาะเลี้ยงมีไม่มาก จึงไม่ต้องควบคุมหลายสาย

ด้วยการแบ่งใจใช้สองทาง หวังมู่ในฐานะเทพมิติกาลเวลาองค์หนึ่งจึงรุกรานโลกได้อย่างง่ายดาย โลกทั้งใบให้ความรู้สึกกับเขาไม่ค่อยดีนัก แม้จะมีปราณวิญญาณอุดมสมบูรณ์ แต่กลับเต็มไปด้วยปราณโรยรา

ต้นธารของมันอยู่ที่มุมหนึ่งของโลก เป็นเกาะทะเลที่จัดวางไว้ค่อนข้างวิจิตร แต่ตอนนี้ทุกสิ่งถูกปกคลุมด้วยความหมองหม่น

ที่นั่นมีซากศพที่แผ่กระจายแรงกดดันอยู่ รูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่ทว่าเป็นเทพ และเป็นเทพแห่งกฎเกณฑ์ กฎเกณฑ์ความเสื่อมซึ่งจัดอยู่ในกฎเกณฑ์ระดับกลาง ความตายของพระองค์ทำให้โลกนี้ไม่อาจทนต่อการกัดกร่อนของกฎเกณฑ์ได้ เกรงว่าอีกไม่กี่ร้อยปี โลกจะต้องผ่านการปรับตัวหรือไม่ก็พบความพินาศ