เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ความรู้คือบันไดแห่งความก้าวหน้า หนังสือและสิ่งอื่นเป็นสื่อกลางที่รองรับความรู้ ทว่าอารยธรรมเหนือสามัญ สิ่งที่รองรับความรู้และข้อมูลไม่ใช่เพียงหนังสือ
บนลานมรดกลานกว้างมีหอคอยศิลาและประติมากรรมหินต่าง ๆ หวังมู่เห็นรูปปั้นรูปร่างช้างเป็นครั้งแรกก็ได้คชสารเทพเหยียบสวรรค์ เขาคิดว่าจะได้ผลเก็บเกี่ยวต่อไปอีก ผลลัพธ์กลับน่าเสียดาย รูปปั้นหินแต่ละอันที่เขาดูต่อจากนั้นล้วนทำให้เขาเกิดความหยั่งรู้
แต่ทว่า!
เพียงหวังมู่ใกล้จะรู้แจ้งแกนกลางของมัน ประติมากรรมหินก็จะแผ่คลื่นออกมา ขัดจังหวะความหยั่งรู้ของหวังมู่ ดูเหมือนนี่คือกลไกที่ทำให้ผู้มาจากภายนอกได้รับมรดกได้เพียงชนิดเดียว
หวังมู่ครุ่นคิด แล้วใช้พลังเทพสแกนโลกใบเล็กมรดกทั้งใบ เขาไม่พบบันทึกข้อมูลของขุมอำนาจใดที่ทิ้งไว้เลย ทำให้เขาขมวดคิ้ว “นี่น่าจะเป็นส่วนหนึ่งของมรดกบางอย่าง มีเพียงมรดกพละกำลัง ไม่มีมรดกทางจิตสำนึกอุดมการณ์”
“เช่นนี้แล้ว หากผมต้องการข้อมูลโลกภายนอก ก็ไม่อาจได้มาอย่างรวดเร็วจากที่นี่ น่าเสียดาย”
“เทียนโย่ว เลือกรูปปั้นสักอันแล้วรับมรดกเถอะ”