เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสวรรค์ ฟ้าเหลือง โถงประมุขศักดิ์สิทธิ์
ในยามนี้ บุคคลระดับสูงของดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลายร้อยคนนั่งตัวตรง สายตาจับจ้องลงที่จมูกและใจของตน ต่างพากันมองสิ่งที่ไม่มีอยู่จริงเพื่อปกปิดอารมณ์ที่รู้สึกอย่างแท้จริง
ประมุขศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงกับประมุขศักดิ์สิทธิ์เฉิงกวงให้ทุกคนมาที่นี่ โถงประมุขศักดิ์สิทธิ์ที่ในอดีตแทบเรียกได้ว่า “ไร้ผู้คนย่างกราย” วันนี้กลับมีคนมากกว่าร้อย
พวกเขากำลังถือแผนที่หรือตำราบางเล่มหารือกัน เนื่องจากคิดว่าทุกคนอยู่ในระดับเดียวกัน จึงไม่มีใครตั้งใจแผ่กระจายอานุภาพ แต่ก็ไม่ได้ซ่อนเร้นกลิ่นอาย หลังจากบุคคลระดับสูงของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้เข้ามา ต่างก็แข็งทื่อทีละคน
ปฏิกิริยาแรกของทุกคนคือ: ฉันเป็นใคร? ฉันอยู่ที่ไหน? ฉันจะทำอะไร?
ไม่มีใครสงบสติอารมณ์ได้ในการเผชิญหน้ากับระดับราชาสวรรค์กว่าร้อยคนครั้งแรก!
ภายหลังก็ง่ายอย่างยิ่ง ผู้ที่ถูกข่มขวัญได้ยินอริยะจื่อกวงกล่าวว่า “ทั้งหมดนี้คือพี่น้องร่วมเผ่าพันธุ์จากเสินโจว ฉันตั้งใจจะผนวกรวมเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป็นส่วนหนึ่งของเสินโจว พวกคุณคิดเห็นอย่างไร?”
จะคิดเห็นอย่างไรได้อีก?