กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ความว่างเปล่าอันมืดมิด บางครั้งมีกระแสธารมิติปั่นป่วนกวาดผ่าน ก่อให้เกิดการสั่นสะเทือนของพลังแห่งความว่างเปล่า
ความผันผวนของพลังงานในที่นี้สัมผัสไม่ได้ กระแสธารมิติปั่นป่วนก็ไร้สัญญาณใด ๆ ต่อให้ผู้ฝึกสัตว์อสูรชั้นเก้าหรือแม้แต่ชั้นสิบเดินทางมาที่นี่ ก็จะถูกละลายสลายอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง
เย่เฉินพูดด้วยความสะเทือนใจ: “รอยแตกร้าวระหว่างทวีปกลับเป็นความว่างเปล่า โชคดีที่ตอนนั้นไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าไป”
“แต่ทว่า……”
เขาขมวดคิ้วแน่น มองไปรอบ ๆ อย่างกังวล: “ไม่คิดว่าโลกวิญญาณจะอยู่ในสภาพแตกสลาย”
ในอดีตพวกเขาคิดว่าเพียงดินแดนศักดิ์สิทธิ์แตกร้าว ผลลัพธ์คือโลกแตกร้าว
หวังมู่กลับยอมรับได้ดี เพราะเขารู้เรื่องทั้งหมดนี้ ตอนนี้ยังมีอารมณ์ปลอบทุกคน: “ไม่เป็นไร ตอนแรกผมกับเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ก็เดาไว้แล้ว โลกวิญญาณอย่างน้อยก็เคยรุ่งเรือง แต่เจตจำนงแห่งโลกกลับแข็งทื่อสุดขีด ถึงขั้นช่วยผลักดันได้ไม่มาก”