กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ฝูชิงเสวียนเป็นคนที่ใครดีกับเขา เขาจะตอบแทนดีกว่ากลับไปเสมอ
ความสามารถของหวังมู่ เขาเดาได้บ้าง หลังจากได้รับการชุบชีวิต เขาคลอเคลียกับสัตว์วิญญาณหลายตัวเล็กน้อย ก็รีบหยิบของในคลังสมบัติน้อยออกมา แล้วหารือกับนภาแดงว่า “ผมตั้งใจจะมอบความสามารถพรสวรรค์ของผมให้นาย อาจมีอิทธิพลต่อนายบ้าง”
นภาแดงมีข้อสงสัยไม่เข้าใจ “เจ้านาย ผมจะเอาความสามารถของท่านไปทำไม?”
วิญญาณแห่งปราณวิญญาณมองสหายร่วมทางด้วยความอิจฉา “เจ้านายต้องการผ่านนาย มอบความสามารถให้ท่านผู้นั้น”
ฝูชิงเสวียนหมายความเช่นนั้น เขาพยักหน้า “พวกวัสดุ ผมให้ได้ไม่มาก ถูกใช้จนเกือบหมดแล้ว แต่ความสามารถให้ได้ ความสามารถนี้นายก็รู้ดี ผมคิดว่าในหมู่มนุษย์ทั้งหมด ผมนับได้ว่าอยู่ระดับเลิศล้ำ”
นภาแดงเองไม่มีความเห็นอะไร ตอนนี้เป็นการตอบแทนบุญคุณ เขาจึงแบ่งปันพรสวรรค์ของเจ้านาย