กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
วันขึ้นปีใหม่ปีนี้ มีเสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยมากกว่าปีก่อน ๆ
ภายในดินแดนลับขนาดเล็กแห่งหนึ่ง หลังครุ่นคิดอย่างหนัก เด็กหนุ่มก็ละทิ้งการคิด แล้วหันไปถามเสียงเบา: “ปู่ครับ ปู่ของปู่ ผมควรเรียกท่านว่าอะไรครับ?”
ไป๋ชีซานถึงจะเป็นรุ่นปู่ แต่เขาอายุเพียงสามร้อยกว่าปี ในบรรดาผู้ฝึกสัตว์อสูรชั้นแปดก็ยังอยู่ในวัยฉกรรจ์ ดูไม่แก่เลย ตอนนี้ได้ยินคำถามของหลานชายตัวน้อยก็หัวเราะ: “เรียกว่าเทียด”
“ลิ่วเย่ว์ เทียดของเธอแจ้งให้ทุกคนในตระกูลไป๋เดินทางมาที่นี่ในเทศกาลปีใหม่ครั้งนี้ แน่นอนว่าต้องมีเรื่องจะประกาศ เธอต้องสงบเสงี่ยมหน่อย อย่าก่อกวน”
เด็กหนุ่มกลอกตาไปมา ยังคงถามเสียงเบา: “ปู่ครับ ทำไมก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินว่าผมยังมีเทียดอยู่เลยครับ”
ไป๋ชีซานถอนหายใจ: “ตอนเธอถือกำเนิด ปู่ของฉันหลับใหลอยู่แล้ว เมื่อไม่กี่ปีก่อนสมาคมตั้งใจปลุกท่านผู้เฒ่าให้ไปร่วมงานแลกเปลี่ยนระหว่างผู้ฝึกสัตว์อสูรกับสัตว์วิญญาณระดับตำนานที่เมืองชิงมู่”
“โชคดีที่ปู่กับสัตว์วิญญาณระดับตำนานตัวหนึ่งบรรลุข้อตกลง เป็นสหายร่วมทางกัน จึงมีการยกระดับพลังอำนาจ ตอนนี้ยืดอายุขัย จึงได้ออกจากการปิดด่านอีกครั้ง”