กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“แค่เรียกครึ่งเทพเท่านั้น ครึ่งเทพด้วยกันก็มีความแตกต่างมาก ว่างเมื่อไรค่อยคุยละเอียดได้” ข้อมูลที่ฝูชิงเสวียนส่งมาเห็นได้ชัดว่าเขาได้ทำความเข้าใจเรื่องนี้แล้ว
“ว่าง!” หวังมู่ค่อนข้างรอไม่ไหว
ดังนั้นชั่วขณะถัดมา ชิงหลิงก็พาหวังมู่มาที่มุมหนึ่งของเมืองทมิฬ
ฝูชิงเสวียนซึ่งกำลังเปิดการประชุมเสมือนจริงรับรู้ถึงกลิ่นอายคุ้นเคยในเมือง ออกไปด้วยความงุนงงเต็มหัว และเห็นหวังมู่จริง ๆ รู้สึกเหลือเชื่อไม่น้อย: “คุณมาแบบนี้เลย!”
หวังมู่อึ้ง: “ขอโทษ ลืมเอาของขวัญมาเข้าเยี่ยมคารวะ”
ฝูชิงเสวียน: ……
เหนื่อยใจ!
เขาพูดไม่ออก ดึงหวังมู่กลับไปยังโลกใบเล็กของสมาคม พอนั่งลงจึงพูดว่า:
“มิติของโลกวิญญาณเพราะเรื่องในตอนนั้นเปราะบางมาก โลกจึงไม่อนุญาตให้สัตว์อสูรสัตว์วิญญาณที่มีค่าสถานะมิติถือกำเนิดอีก ตอนนี้สัตว์วิญญาณไม่กี่ชนิดที่เหลืออยู่ล้วนถูกเพาะเลี้ยงโดยมนุษย์”
“แม้แต่สัตว์อสูรก็เป็นผมที่ปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ โลกวิญญาณจึงไม่อนุญาตให้มีสัตว์วิญญาณมิติที่แข็งแกร่งเกินไป คุณทำได้อย่างไรถึงทะลวงผ่านโลกได้ในชั่วพริบตา?”