เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หวังมู่รับรู้ได้ชัดเจนว่าด้านบนศีรษะคือปราการโลก แต่ปราการนี้ใช้เกราะกั้นชั้นเดียวร่วมกับอีกโลกหนึ่ง
ตอนนี้บางจุดอ่อนมากจนสิ่งมีชีวิตบางส่วนสามารถผ่านได้ ดูเหมือนยังมีข้อจำกัดระดับชั้นพลังงาน แต่ตอนนี้น่าจะยังไม่มีใครสัมผัสข้อจำกัดนั้นได้ แม้แต่ชั้นเก้าก็ไม่
การเคลื่อนไหวของหวังมู่ดึงดูดผู้อื่น พวกเขาก็เงยหน้าขึ้นและพลันตกตะลึง เมื่อได้สติและทำตามหวังมู่ด้วยการก้มมองลงมา กลับมองไม่ชัดเพราะความมืดอันแปลกประหลาดของโลกใต้พิภพทั้งมวล
แต่หวังมู่เห็น นั่นคือหัวเมืองใหญ่เก่าแก่สง่างาม กำแพงก่อด้วยหินยักษ์ เก็บร่องรอยทุกอย่างหลังการก่อสร้าง ราวกับผ่านกาลเวลาอันยาวนาน บนนั้นยังแกะสลักอักขระและอักขระวิญญาณมากมาย ปลดปล่อยโล่ทรงพลัง ต้านทานการรบกวนจากโลกภายนอกทั้งปวง
ขณะเดียวกัน ทั้งในและนอกเมืองมีต้นไม้ชนิดหนึ่ง เผาไหม้ด้วยเปลวเพลิงลุกโชนราวดวงอาทิตย์ดวงเล็ก
ทว่าเปลวเพลิงเหล่านี้เป็นสีดำ แต่ยังคง "ให้แสงสว่าง" แก่โดยรอบได้ หวังมู่ผู้มีพลังแห่งโลกวิเคราะห์เล็กน้อย พบว่าแสงอัคคีนี้คล้ายแสงแห่งความมืดมาก พวกมันเป็นสีดำบนพื้นผิวโลก แต่เป็นสีสว่างในโลกใต้พิภพ