เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ครั้งนี้หวังมู่เริ่มลงมือทันที ไม่เปิดโอกาสให้ฟางผิงปฏิเสธ คนที่เพาะเลี้ยงเอลฟ์ชนิดนี้ออกมาได้กลับ “ไร้ชื่อเสียง” ไม่เคยได้ยินในสมาคมมาก่อน หวังมู่ทั้งนับถือและยินดีช่วย
อีกทั้งมนุษย์เป็นภาพรวมเดียวกันมาโดยตลอด โดยเฉพาะเมื่อวิกฤตอยู่ตรงหน้า ยิ่งต้องร่วมแรงร่วมใจ
และหวังมู่ก็เชื่อว่าตัวเองจะไม่ถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม
อักขระวิญญาณดวงจิตวิญญาณจากฟอสซิลถูกดึงออกมาทีละชิ้น หวังมู่ให้กำเนิดดวงจิตวิญญาณแก่ดอกถันราตรี ฟางผิงคลุกคลีกับพืชวิญญาณเหล่านี้มานาน ย่อมรู้ดีว่าเอลฟ์ที่ถือกำเนิดจากมือหวังมู่ล้วนแข็งแรงดีทั้งหมด
ภายใต้ความเข้ากันได้กับธรรมชาติ จุดแสงที่ถือกำเนิดจากภายในพืชวิญญาณวนรอบตัวหวังมู่ หวังมู่จารึกด้วยพลังแห่งโลก พลังงานที่ใช้ไปจึงเติมเต็มได้อย่างรวดเร็ว แต่เรี่ยวแรงที่ใช้ไปต้องพักผ่อนตามปกติ ตอนนี้เขาเริ่มง่วงจึงหยุดลง
“เอลฟ์บุปผาถันราตรีสิบสองตัว น่าจะพอให้คุณใช้แล้ว”
“พวกมันแข็งแรงดีทั้งหมด เป็นสิ่งมีชีวิตปกติ มีพรสวรรค์ค่าสถานะดวงจิตวิญญาณระดับต้นชั้นสูง หลังจากนี้เพาะเลี้ยงดีๆ ก็ขยายพันธุ์ได้ตามปกติ เสียดายที่ผมยังควบคุมอักขระวิญญาณค่าสถานะชีวิตไม่ได้”