ตอนที่ 102 แนวคิดสิบสองนักษัตร

“โลกใต้พิภพมีอารยธรรมสัตว์อสูร”

หนิงจื้อหมิงใช้เพียงประโยคเดียวทำให้เก้าคนที่เหลือตกใจจนลุกพรวดขึ้นมา แม้แต่ฉู่จื่อเจินก็ไม่รู้เรื่องนี้

สวี่ซงซานมีคุณอาเป็นนักเพาะเลี้ยง เขามักล่าสัตว์อสูรบางส่วนส่งไปให้ ตอนนี้จึงอดไม่ไหว: “สัตว์อสูรมีพลังอำนาจแข็งแกร่ง แต่ก็มีได้อย่างมากแค่อาณาเขตหนึ่งเท่านั้น สติปัญญาของพวกมันไม่สูง นี่คือกุญแจที่ทำให้เผ่ามนุษย์ของเรายึดพื้นผิวโลกได้ภายในไม่กี่ร้อยปี”

“นายบอกว่าใต้ดินมีอารยธรรมสัตว์อสูร นี่ก็...น่าขนลุกเกินไปแล้ว”

ใช่ น่าขนลุก

การก่อตั้งอารยธรรมได้หมายถึงมีสติปัญญา สัตว์อสูรที่มีทั้งพลังอำนาจและสติปัญญาในเวลาเดียวกันทำให้เขาเกิดความกดดันแล้ว

หนิงจื้อหมิงถอนหายใจ: “พวกมันเคยอาศัยอยู่บนพื้นผิวโลก แคว้นอสูรในสมัยโบราณเลี้ยงเผ่าพันธุ์อื่นเป็นอาหาร มนุษย์ก็เป็นเพียงหนึ่งในนั้น แต่วัตถุดิบอาหารชนิดนี้ระดับสูงกว่า เพราะการกินคนทำให้พวกมันได้รับการปลุกปัญญา”