เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
คฤหาสน์ทะเลอัสนีมีระยะห่างจากฐานปฏิบัติการไม่มาก ผู้ช่วยคนหนึ่งพาครอบครัวของกัวจื่อหาวกลับมาทั้งหมด แต่หวังมู่มอบลุงกัวกับคนอื่น ๆ ให้บิดามารดาดูแล มีเพียงกัวจื่อหาวที่หวังมู่พาเข้าฐานปฏิบัติการ
พอเข้าไป กัวจื่อหาวก็ถูกดึงดูด เขาไม่ละสายตา ในดวงตาคือผีเสื้อหลากสีเริงระบำ ในสวนดอกไม้เต็มไปด้วยพืชวิญญาณชั้นสี่บุปผาสิบสี น้ำหวานดอกไม้ของมันเป็นที่ชื่นชอบของสัตว์วิญญาณประเภทแมลงเป็นอย่างยิ่ง
ยามนี้พวกมันส่องประกายสลับกันไปมา ทำให้สวนดอกไม้ดูราวกับฉากในนิทานเทพนิยาย
หวังมู่ทำลายบรรยากาศพอสมควร กล่าวกับกัวจื่อหาว "พวกมันต่างหากคือตัวเอกของงานประมูล ส่วนตัวที่ยกให้พวกนายเข้าไม่ถึงงานประมูล ไม่ใช่เพราะผมเสียดาย แต่เพราะสัตว์วิญญาณมองพวกนายไม่อยู่ในสายตา"
"อยากได้สัตว์วิญญาณดี ๆ พวกนายเองก็ต้องมีความสามารถ ไม่อย่างนั้นสัตว์วิญญาณก็เลือกงดงามตามลำพัง"
กัวจื่อหาวกอดหัวด้วยสองมือ "ช่างอย่าบ่นเลย ผมรู้ว่าผมกระจอก กำลังพยายามอยู่!"
ยามนี้เขาค้นพบแล้วว่าหลิงเตี๋ยเหล่านี้แข็งแกร่งผิดปกติและหยิ่งทะนงเป็นพิเศษ ต่อให้เขายืนข้างหวังมู่ พวกมันก็ไม่มองเขาเพิ่มอีกสักนิด