ตอนที่ 64 นิมิตสวรรค์: พายุหิมะ

สวนเพาะเลี้ยง ที่นี่คือสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของเสินโจว ยุคนี้แม้จะดีกว่าอดีตมากแล้ว แต่ก็ยังอันตราย เด็กกำพร้าไม่เคยมีจำนวนน้อย

ตอนที่หวังมู่ข้ามโลกมาใหม่ ๆ เขาทำความเข้าใจภูมิหลังของโลก ต่อมาเติบโตเต็มที่อย่างปลอดภัย เขารู้สึกว่า “เหลือเชื่อ” ผู้ข้ามโลกอย่างเขากลับมีบิดามารดาอยู่พร้อมหน้า นับว่าหายากจริง ๆ

หลังเลิกเรียน หลินเซียวกลับมาที่สวนเพาะเลี้ยง ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็มุดเข้าไปในผ้าห่ม จู่ ๆ ก็หัวเราะออกมาเงียบ ๆ

เขาดีใจมาก เขาเคยจินตนาการถึงชีวิตหลังเข้าเรียนในสถาบันนักเพาะเลี้ยง คิดไว้ทุกด้าน แต่ความเป็นจริงกลับงดงามกว่าที่จินตนาการไว้

ครูยังหนุ่ม อายุสิบแปดปี เป็นนักเพาะเลี้ยงระดับกลาง พลังอำนาจเทียบเท่าปรมาจารย์นักเพาะเลี้ยง ความรู้ลึกซึ้ง บรรยายเข้าใจง่าย อาจไม่สนุกมากนัก แต่ทุกประโยคคุ้มค่าให้พวกเขาเหล่านักศึกษาคิดตามลึก ๆ เด็กจากครอบครัวคนธรรมดาไม่เคยขาดความมุ่งมั่น ขาดเพียงช่องทาง